در اهمیت و ضرورت امر پژوهش، حرف و حدیث بسیار گفته اند.در اواخر آذرماه و هفته پژوهش هرسال، تعریف و تمجید زیادی در این باره صورت می گیرد.به ویژه  از سوی مسئولانی که خود نه اهل پژوهشند و نه یکی دو مقاله در کارنامه علمی خویش دارند.گاهی حتی مراکزی در نکوداشت این هفته پیشقدم می شوند که برنامه کاری و سازمانی شان بدون تحقیق و پژوهش پیش می رود.به راستی هدف از این مواجه تعارفی و تزئینی با فرایند پژوهش چیست؟در دنیای پراز نوآوری که بنای فناوری های آن روی پی پژوهش قرار دارد، بدیهی است که پژوهش می تواند اتلاف وقت،سرمایه و اندیشه را به میزان قابل توجهی کاهش دهد و برای همین ما را گریزی از پرداختن به آن نیست.با این همه می بینیم که کمترین درصد بودجه به بخش های پژوهشی اختصاص می یابد، شمار پژوهشگران  نسبت به کل جمعیت چشمگیرنیست و بخش زیادی از پژوهش های موجود نیز به صورت تکلیفی، توصیه ای و فاقد قابلیت بهره وری و بیشتر به کار پرکردن قفسه های آرشیو کتابخانه ها می آیند....

منتشر شده در روزنامه اعتماد چهارشنبه

و نیز در هفته نامه   نگاه به رویدادهای آموزش و پرورش  هفته آخر آذر